3 perdelik oyun gibi…

Bir yıl önce perdesi açılan oyunun başrollerini, Başbakan Erdoğan’ın kızı Sümeyye Erdoğan ve tiyatro sanatçısı Tolga Tuncer paylaşmıştı, hatırlayın…

Sümeyye Erdoğan’ın sakızı gündeme sakız olmuş, Tuncer’e sanki sakızı çiğneyen kendisiymiş gibi denmedik bırakılmamıştı.

Ama son sözü yine sakızın ambalajında ki fal söylemişti;


“Sakızımı dolarsan diline
yersin tokadı müsait yerine
çok vakte kalmaz görürsün bak
Daha da adaleti hak getire”

Üzerinden 1 yıl geçti…

“Adamın biri 40 yıl sonra öcünü almış, ne kadar erken aldım demiş”  hesabı…

Yıllardır, gündemimiz, siyasetimiz, dış politikamız, “mahalle” kavgası tadında belirlenen başlıklardan mütevellit masamızda…

1 yıl geçti, Erdoğan bombayı patlattı; “Devlet eliyle tiyatro olmaz” dedi.

Devlet eliyle;
Dindar gençlik,
Katliam (Başbakanımızın özür sebebi olan Dersim Katliamı)
İhale,
Eğitim sisteminde değişiklik,
Açıklanmayan sırlar,
Tutulmayan namus sözleri,
Torpil,
“Dilediğimiz oyuna destek veririz” ayrımcılığı,
Depremzedelere yardım etmek isteyen ülkelere rest,
TRT sanatçıları…

Oluyor; ama tiyatro olmuyormuş.

Karanlık, çözülemeyen bir davada “ezberletilmiş” dış mihraklar olan ABD ya da İsrail’in, mevzuattaki değişiklerde de gelişmiş ülkelerin öne sunulmasına alışkınız…

Erdoğan da “gelişmiş ülkelerde de böyle, devlet eliyle tiyatro yapılmıyor” diyerek yine aynı “kötü gün dostu” cümleyi seçmiş, belli ki Fransa’yı unutmuştu. Buna göre ya Fransa gelişmemişti ya da son perdeye gelinmişti.

Özelleştirilmesi planlanan, şehir tiyatrolarıysa sorun yok.

Zira şehir tiyatrolarının özelleştirilmesi, asıl oyunların döndüğü “Devlet” tiyatrosunun özelleştirilmesinden evladır.

O yüzden çıkıp da ortalığı velveleye vermeyin, oturun şükredin, bir fallı sakız da “Devlet”iniz için yazılmasın diye.