TV ekranlarındaki Kürt sorunu konusundaki tartışma programlarına bakıyoruz,  konuşulanların tümü tekrar. 30 yıllık sürecin içindeki 3’er, 5’er yıllık periyodlarda hep aynı şeyler yapıldı. Emekli askerler, stratejik araştırma merkezlerinin temsilcileri ‘İhtiyaç’ hâsıl olduğunda TV ekranlarında, içinde yaşamadıkları, yaşasa bile sadece kenarında durduğu Kürt sorununun çözümleri noktasında ciddi bir önerme ile ortaya çıkamadılar.

Ve hala film aynı.

Toplum olarak bu filmi galiba çok sevdik. Başa alıp, tekrar, tekrar seyretmekten bıkmadık. Gencecik ölümlerin gölgesinde kesilen ahkâmlarla sorunun çözümüne katkı sunduklarını sananların bazıları çözümü OHAL’de buldular. Çünkü başka çözümleri yoktu. Olsa bile Kürtlere reva görmüyorlar.

PKK kastedilerek, ‘Kökünü kazıyacağız’ gibi söylemlerin hala devam ettiği günümüzde daha fazla askeri yöntem önermeleri yapanların da bir çözümü olmadığı gibi, işin aslına bakarsak Kürtlerin de genel manada Kürt sorununun çözümü konusunda bütün kesimleri rahatlatacak bir çözüm paketi henüz ortaya çıkmış değil. Sadece PKK’nin belirlediği standartlar çerçevesinde sunulan çözüm önerileri ile sorun çözülemediği gibi, şiddetin boyutu da giderek artıyor. Bu şiddet boyutu önümüze giderek çözümsüz bir tablo koyuyor. PKK elbette ki Kürt sorununun demokratik çözümünde önemli ve dikkate alınması gereken bir aktör. Ancak, tablonun tamamı değil. Çözümden yanaymış gibi görünen, ancak çözümden yana ciddi adımları olmayanlar, PKK’yi çözümün önündeki engel olarak gördüğü ve sunduğu sürece çözümsüzlük giderek katmerleşiyor.

Ölmenin ve öldürmenin çözüm olmadığı gerçeğini hiç birimiz değiştiremeyiz.

Dil ve talepler aynı olunca çözüm konusundaki öneri ve tartışmalarda belli bir noktaya takılıyor ve kilitleniyor. Bu nedenle, yeni ses, yeni dil ve önerilere ihtiyaç var. Şiddet ortamında çok gür çıkmasa da aslında farklı önerileri ve önermeleri olanlar var. 

Osmanlı’dan Cumhuriyete, Cumhuriyetin ilk yıllarından bugüne Fasılalarla bu hale gelen Kürt sorununun çözümünün de fasılalarla olabileceği ihtimali üzerinde neden kafa yormayalım ki?.

Fasılalarla çözüm.

Bu önerme bana ait bir önerme değil.

DÜ öğretim görevlisi Doç.Dr. Rüstem Erkan’ın çözüm ile ilgili önerdiği ciddi bir fikir. Bir grup arkadaşla bu meseleleri konuşurken kaba hatlarıyla anlattığı ve bizimde olumlu tepki verdiğimiz bir fikir. Patenti Rüstem hoca’ya ait. Benim de içinde bulunduğum kısa bir süre önce kuruluşunu gerçekleştirdiğiniz, kısa adı DİTAM olan Dicle Toplumsal Araştırma Merkezinin üyeleri olarak fikir alışverişi yaparken, bir anda gündemimiz oldu.

Evet, fasılalarla çözüm ve çözüme doğru önemli adımlar atmak.

Hükümetin demokratik açılım ya da Kürt açılımı diyerek başlattığı sürecin mantığının dışında bir çözüm önerisi. Aynı zamanda müzakereyi de içeriyor. Fasılalarla çözüm konusunun gündemleşebilmesi için de, geniş bir yelpazede ortak zeminlerin ve mutabakatların yaratılmış olması gerekiyor. Bunun içinde şiddet ortamının bertaraf edilmesi şart.

Sorunun çözüm noktasında buluşmalar sağlandıktan sonra, devreye girecek olan fasılalarla çözüm periyodunda sabır gerektiren bir durum olarak ortaya çıkıyor. 150 yılı aşan bir tarihin ürünü olan ve fasılalarla bu hale getirilen Kürtlerle ilgili sorunun bir çırpıda çözülme imkânının olmadığını çok net görmek durumundayız. Hal böyle olunca fasılalarla çözüm yöntemi üzerinde kafa yormak gerekiyor. Çözümle ilgili tüm ana başlıklar üzerinde, sırasıyla yapılacak müzakereler sonucu yol almak mümkün. Eğitim, dil, hukuk, birlikte yaşamın koşulları gibi ana başlıklar fasılalarla tartışılsa ve müzakere edilse, sonuçları itibariyle mutabık kalınsa, ciddi bir çözüm yöntemi olmaz mı?. Bu 4 madde aklıma ilk etapta gelenler. Fasılalarla çözüm yöntemi benimsendiğinde, bu başlıkların kapsama alanı da mutlaka genişleyecektir.